Соңгы кыңгырау

Кинәт кенә гашыйк булдым
Гөнаһсыз күзләреңә,
Серле нурлар чагылды
Самими йөзләреңдә.
Нигә диеп мин карадым,
Син йөзгәндә ак җилдә.
Укучым идең лә минем,
Нигә кердең күңелгә.

Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.

Көтеп алам дәресемне,
Сәгате тәүлеккә тиң.
Бер карасам мәхәббәтем,
Бер карасам сеңлем син.
Такта янына чыкканда
Кагылып үттең ялгыш.
Язмышларда ялгышлар бар,
Бу ялгыш татлы ялгыш.

Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.

Син дә тойдың, мин дә тойдым,
Җылылык араларда.
Нинди күзләр белән карыйм
Дәрестә балаларга?
Ничәмә күз арасыннан
Туя алмыйм сиңа карап.
Назлы карашыма карап,
Дәшәсең: ярат, ярат!

Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.

Ваша оценка: Нет Рейтинг: 9.4 (28 голосов)
« »