Сабый чактагыдай, иркәләнеп,
Алларыңа башым салыймчы?
Үзем күптән әни булсам да мин,
Нәни кызың булып калыймчы?
Чәчләремнән сыйпа әле, әни,
Тойыйм кулларыңның җылысын.
Изге йөрәгеңә сыйдыргансың
Мәхәббәтнең иң-иң олысын.
Өзми-куймый бәхетем сайраганда,
Син һәрвакыт әзер тыңларга;
Җанымдагы телсез сагышларны,
Ярый син бар, сүзсез аңларга.
Бу җыр Сиринә Зәйнетдинова репертуарында бар
Добавлено Сания Ахметзянова в ВС, 28/03/2021 - 18:53
«
»