Әнием-әникәем

Елларыңны кичә-кичә,
Уйларым әллә ничә.
Ялгызың ничек яшәдең,
Үзеңне жәлләмичә?

Үкенмисеңме үткәнгә,
Әнием-әникәем?
Елларыңны кичеп дәшәм:
Ничекләр хәлкәең?

Парсыз яшәү авырлыгың
Син белгәнсеңдер ласа,
Сүндерепләр булмый да бит,
Әгәр йөрәк дөрләсә.

Үкенмисеңме үткәнгә,
Әнием-әникәем?
Елларыңны кичеп дәшәм:
Ничекләр хәлкәең?

Елагансыңдыр ялгызың
Син, миңа сиздермичә.
Үстердең мине, әнием,
Җил-яңгыр тидермичә.

Үкенмисеңме үткәнгә,
Әнием-әникәем?
Елларыңны кичеп дәшәм:
Ничекләр хәлкәең?