Эльмира

Күңелне кузгаттың,
Йөрәкне яндырдың,
Башны шаштырттың,
Мине тилерттең.

Син миңа елмайгач,
Кайгымны югалтам.
Сүзеңне онытмыйм,
Күзеңне югалтмыйм.

Син — минеке,
Мин — синеке,
Син төшемдә,
Көндезләрне дә.

Эльмира, мине онытма.
Эльмира, мине калдырма.

Кайда хәсрәтем китте?
Бу, яңадан әйт, кайдан килде?
Син бит мине берәмләп уяттың.

Тәнеңнең хуш исен,
Итәкнең ялкынын,
Иренеңнең бал тәмен,
Мин ничек онытыйм?

Синең тезеңне,
Ямьле гәүдәңне,
Озын чәчеңне,
Кара кашыңны.

Әле дә күрерменме?
Итәккә алырмынмы?
Мине танырсыңмы?
Янә сөярсеңме?

Эльмира, мине онытма.
Эльмира, мине калдырма.