Кайтчы яныма

Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирне эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын түгел.
Сине көтә күңел,
Кайтчы, иркәм, кайтчы яныма.

Кабат килде язлар,
Мине кем соң назлар,
Моңсуланып көткән чагында?
Йөрәк ничек түзәр,—
Ул бит өмет өзәр
Син кайтмасаң, иркәм, яныма…

Тагын китә казлар,
Күпкә түгел азга —
Җылы якта алар кышларлар.
Ара якын түгел,
Сиңа оча күңел —
Бирә алмыйм сине ятларга.