Вәгъдә бирик

Нигә икән, иркәм,
Көн дә шулай иртән
Ярларыннан ургый хисләрем,
Һич тә тыныч түгел,
Сиңа тарта күнел —
Зарыгып көтәм килер кичләрем.

Язгы айлы кичтә
Йөзәбез без хистә —
Берсен-берсе назлый иреннәр.
Йөрәкләр еш тибә,
Бер генәм син, дия, —
Береккәннәр безнең күңелләр.

Бозлар ташып ага,
Яшьлек ишек кага,—
Икебез дә татлы хисләрдә.
Сине өзелеп сөям,
Сөям, янам-көям, —
Вәгъдә бирик язгы кичләрдә.