Моңлыларның көне якты

Моңлыга да, моңсызга да
Бер генә килә гомер,
Тәүгесе — гашыйк дөньяга,
Соңгысы — сүнгән күмер.

Моңлылар сизгер булалар,
Бик нечкә күңелләре,
Алар йөрәк белән күрә
Башкалар күрмәгәнне.

Моңлыларның көне якты,
Хисләре — таңгы саф чык,
Дуслары күп, барсына
Ишеге тора ачык.

Дөнья матур, тормыш күркәм,
Моң тойсалар дусларың,
Ташларга да җан керә бит,
Моңын тыңлап кошларның.