Кил инде, кил иркәм

Көннәр моңсыз үттә,
Күңел сине көтә.
Көнгә инде шулай югалты,
Салкын күзләреңнә, үпкә сүзләреннән.
Күңелемдә сагыш моң калды.

Кил инде, кил иркәм
Мин бит сине көтәм,
Бердәнберем мине алтыным.
Күзләреңнә кара,
Иркәлә бер яра
Сүрелмәсең сөю ялкыны.

Читкән генә күзләр,
Гәедемне өзләп.
Ютка гына җанып уйнама,
Чипләрен ак түгел —
Шүнә әрни күңел,
Мәхәббәтен белән уйнама!

Кил инде, кил иркәм
Мин бит сине көтәм,
Бердәнберем мине алтыным.
Күзләреңнә кара,
Иркәлә бер яра
Сүрелмәсең сөю ялкыны.

Өзләре сак ялтын,
Яратумы катын,
Оноталма кая китсә дә?
Ниләр булыр сиңа,
Сөю үмәрегә,
Ышан аклар сиңа итсәмдә.

Кил инде, кил иркәм
Мин бит сине көтәм,
Бердәнберем мине алтыным.
Күзләреңнә кара,
Иркәлә бер яра
Сүрелмәсең сөю ялкыны.