Язмышларга уздан, уза-
Тапкан карын.
Күңеллемдә искә ядъкәр,
Тиңсез ярың.
Тормышларны сынып канат-
Парсыз итмә,
Иш(е)тәсеңме: йөрәк дәшә,
Ташлап китмә.
Сукмакларга яфрак коеп
Каен елый.
Сизәсенме: күз карашы
Сиңа юллый!
Төнге күктә, янар учак,
Ай калыккан.
Керфекләрең түбән салып
Җиргә ватам!
Төн карлыган әйдә никтер
— моңсу димә.
Сине көтеп ул башкаем
Түбән нигә?
Сайрар кошлар гына чишмә —
Тыны калган.
Аер узган сайрар булып —
Сары сораган.
Тормышларны сынып канат-
Парсыз итмә,
Иш(е)тәсеңме: йөрәк дәшә,
Ташлап китмә.
Иш(е)тәсеңме: йөрәк дәшә,
Ташлап китмә.
Ялгыз итмә, парсыз итмә!