**(Куплет 1)**
Осоп-осоп киткән йылмайыуҙар —
Ҡояштың балҡыған нурҙары!
Ҡайғынан да, шатлыҡтан да,
Ҡара, ҡысҡырып ебәрмә.
Яҡшыраҡ сыҡ яланға, йылғаға,
Унда үлән болғана,
Унда иҫке ишек алдында
Еүеш утындар кипкән.
**(Ҡушымта)**
Ә йылмайыу — тәҙрәлә яҡтылыҡ,
Ә йылмайыу — ғүмер ебе.
Һин ҡайғыңды ситәккә
Алып кит, борсолмаҫ өсөн.
Күктән ҡояш көлһөн,
Ҡыңғырауҙар сыңлаһын,
Тик һин генә бер киҫәк икмәкте
Мөхтәжгә бир.
**(Куплет 2)**
Иҫеңдәме, ябай ҡыҙ
Йыланды өйөнә алып ингән?
Уйлаған, терелә икән,
Уйлаған, изгелек менән ҡотҡарған.
Йылытҡан, туйҙырған,
"Минең дуҫым" тип атаған,
Ә йылан барыбер тырышҡан
Изге ҡулдан яуызлыҡ эшләргә.
**(Ҡушымта)**
Ә йылмайыу — тәҙрәлә яҡтылыҡ,
Тик йыландар аңламаҫ
Ябай кеше ситәгендә
Улар өсөн түгел йылы урын.
Улар өсөн түгел сәскәләр һәм үләндәр,
Улар өсөн түгел яландарҙа ысыҡ,
Йыландың — үҙенсә уйындары,
Үлемесле ағыуы тештәрендә.
**(Куплет 3)**
Менә йылан көсәйҙе тәне менән,
Әйтә: "Бурыслымын һиңә,
Эш алдынан рөхсәт ит,
Ирендәреңән үбеп ҡуйыным".
Ә ҡыҙымай йылмайҙы:
"Эйе, үп, әгәр дуҫтар икәнбеҙ!"
Һәм шул арала алданып ҡалды
Аҡылһыҙ кенәз ҡыҙы.
**(Ҡушымта — һуҙынҡы, ҡайғылы)**
Ә йылмайыу — тәҙрәлә яҡтылыҡ,
Һүнә ирендәрҙә.
Юлда үлә
Шул, һүҙҙәргә ышанған.
Ә йылан таштар араһына шыуышты,
Туйған, майлы, яуыз улжа.
"Үҙең бит, — тип шыбырлай, — әүрәтәһең,
Үҙең асҡан ҡаныңды".
**(Куплет 4 — финаль)**
Изге кешеләр, ҡарағыҙ,
Кемде йылытаһығыҙ күкрәгегеҙҙә.
Йыландан яҡшылыҡ көтмәгеҙ,
Алда — көтмә, үтеп кит.
Рәхимһеҙлеккә өмөт итмә,
Яуыз йыландан әсә эҙләмә.
Кем йыланды күкрәгендә йылыта,
Шул ҙа һәләк буласаҡ.
**(Финаль ҡушымта)**
Осоп-осоп киткән йылмайыуҙар…
Ҡояштың балҡыған нурҙары…
Тик йыландың ағыуы ғына
Йәнде эсте төндә.
Тик йыландың ағыуы ғына…
Ҡысҡырма…
Ҡысҡырма…
Халык әкиәт буенса язылган бу йыр…
