**(Куплет 1)**
Шуларға, Ватанды күкрәк менән ҡаплағандарға,
Һәм шуларға, бөгөн сафта торғандарға,
Шуларға, рус рухы һыуынмағандарға,
Был һүҙемде бирәм үҙемдән.
Ҡасан шаулап торҙо — сигенмәнеләр,
Әсәй Русты йәһәннәмгә ташламанылар.
Тик уйҙар ғына төндә еткерҙе:
«Беҙгә тыныслыҡты кем кире ҡайтарыр?»
**(Куплет 2)**
Ата-бабаларҙы һәм уларҙың васыяттарын иҫкә алып,
Атланығыҙ шаулап торған аша, ут аша.
Ялған араһында, яуыз ел араһында
Шыбырланығыҙ: «Кире кит, теймә!»
Ҡурҡыуҙарҙы ташланығыҙ, бәхәстәрҙе ташланығыҙ,
Етә инде ят ерне тапап йөрөү.
Ҡулдарығыҙға ҡорал һәм приборҙар алдығыҙ
Үҙ өйөгөҙ өсөн, үҙ ғәскәрегеҙ өсөн.
**(Куплет 3)**
Мин төндә Аллаһы тәғәләгә доға ҡылам,
Улымды, иремде, атайҙы һаҡла, тип.
Һинән бөтә канондар ҙа үтһен, Аллам,
Алла һаҡлаһын һине, туған.
Ҡайт. Бүләктәрҙә түгел бит бында,
Медалдәрҙә лә түгел, ҡаты һүҙҙәрҙә лә түгел.
Ҡайт, йөрәкте йылытһын
Күҙ йәштәрендә һаҡланған йылылыҡ.
Беҙ бында торабыҙ. Икмәк менән һәм иман менән.
Баланың көлкөһө менән һәм әсәйҙең тыныслығы менән.
Һин беҙҙең өсөн — унда, ҡорал менән, көлһөрөм,
Ә беҙ бында — һин өсөн, стена артында.
**(Куплет 4)**
Атай, ҡара, мин ҡояш төшөрҙөм,
Ул һинең сәстәрең кеүек һары.
Әсәй әйтте, һин тиҙҙән ҡайтырһың,
Һәм беҙ ысыҡта йөрөрбөҙ икәү.
Мин ҡурҡмайым, сөнки һин көслө,
Һин вәғәҙә иттең, һуғыш булмаясаҡ тип.
Мин һине көтәсәкмен, атайым,
Һин тик ҡайт… Һин тик ҡайт…
**(Куплет 5)**
Уларға наградалар ҙа кәрәкмәй, хөрмәт тә,
Был йөҙҙәре арыған егеттәргә.
Улар тураһында хәтер — ул эш кеүек,
Улар кеүек, беҙҙе ҡанат менән ҡаплағандар кеүек.
Мин бөгөн һәр береһенә баш эйәһем
Күҙҙәрен йәшермәгән егеттәргә.
Донъяла балҡып торған таң өсөн,
Төндәге өндәшмәҫ доға өсөн.
**(Куплет 6)**
Мөхәббәт өсөн, беҙҙе донъяла тотоусы,
Балаларҙың тыныс йоҡоһо өсөн,
Ябай ғына «донъяла йәшәгеҙ» өсөн
Һуғышһыҙ, ҡурҡыныс заманһыҙ.
Яугир, бел: һинең йөрәгең — таш түгел,
Ул шунда, тылда ҡалғандар өсөн тибә.
Һин — Ватандың яҡты байрағы,
Һин — тыуған мөйөштөң ҡалҡаны.
**(Финал)**
Ҡайт…
Ҡайт…
Ҡайтырмын…
Беҙ көтәбеҙ…
Беҙ яратабыҙ…
Беҙ — Русь…
