Ялгыз аккош күлдә йөзә,
Дулкынлана су өстен .
Һәм сал сине ялгыз итеп,
Бәхетемне кем йөзде?
Пар канатлар кирәк очар өчен,
Дөнья сөйгән җаны очар өчен.
Пар канатлар кирәк бәхет өчен,
Пар канатлар гына яшәү өчен!
Мин башымны түбән идем,
Кайтып сөяр үзенә.
Якты дөнья — кара булып,
Күрәм әле күзенә!
Пар канатлар кирәк очар өчен,
Дөнья сөйгән җаны очар өчен.
Пар канатлар кирәк бәхет өчен,
Пар канатлар гына яшәү өчен!
Кара әле, як ягына,
Дөнья матур күлен кил.
Як башының горур түтәр,
Гүзәл аккош әле син?
Пар канатлар кирәк очар өчен,
Дөнья сөйгән җаны очар өчен.
Пар канатлар кирәк бәхет өчен,
Пар канатлар гына яшәү өчен!