Йылға артында, тымыҡ, бөгөлөп,
Ҡойола томан аҡландарға,
Ҡыҙыл балан айырылышты
Һаҡлаған ҡыҙ ере шикелле.
Асы, таңдағы йәштәй,
Татлы, беренсе мөхәббәттәй…
Кем яуап бирер был донъяла,
Ниңә шулай яңынан-яңа ауырта?
КУПЛЕТ 1
Эй, баланым, балансығым, ҡыҙылым минең,
Ниңә, әйтсе, ҡайғың минең йөрәгемдә?
Аҡ сәскә атып беҙҙең яҙҙарҙа,
Хәҙер көҙгө ҡарҙа тораһың талсығып.
Емешегеҙ асы, шул ҡара көн кеүек,
Булған нәмә ҡара төндә, етмәҫ кем белә.
Бөгәһең ергә ботаҡтарыңды, илаған кеүек,
Булмаған мөхәббәт тураһында,
Таҙалыҡты юғалтыу тураһында.
Электәрәк әйткәндәр: балан — ул ҡатын,
Яҙмышын үҙе таба, ни бүләк ителгән.
Ҡыҙ матурлығы һәм тоғролоҡ аҡ сәскәлә,
Ә емештә — булмаҫлыҡ, асылыҡ һәм шатлыҡ.
Балан аҫтында йәш түккәндәр, егетен көткәндәр,
Балан аҫтында ғашиҡ булғандар, аҡылдан яҙғандар.
Балан күпере — тормоштан үлемгә, мөхәббәттән бәләгә,
Балан күпере — аҡ донъяла, бәлә буласаҡ ерҙә.
ҠЫШЫМТА (ПРИПЕВ)
Ҡыҙыл балан, асы балан,
Ниңә миңә оҙон айырылыш сыҡты?
Оҙон айырылыш, алыҫ юл,
Асы балан, ҡыҙыл балан.
КУПЛЕТ 2
Иртән тороп, туңған еләк йыйып алырмын,
Йөрәктәге тишек яраны ныҡ еп менән тегермен.
Ҡара турғайҙарҙы ҡурҡытмай, юлға әҙерләнермен,
Эх, баланым, үҙем беләм, кире ҡайтыуым бик икеле.
Сөнки был асылыҡ — ябай түгел, дуҫым,
Был хәтер, йырлап бөткән, был йөрәк сафта
Шулар менән: яратҡан, күтәрә алмаған,
Ҡараңғылыҡҡа киткән,
Кем баланды ҡәберенә ултыртҡан.
Әйтәләр, ҡыҙ ҡанында балан үҫеп сыҡҡан,
Урында, ҡайҙа апай-һеңлеләр дошман көсөн
Һаҙлыҡҡа ебәргән.
Ҡайҙа ҡырҡҡандар, тапағандар, ҡайҙа аҙаҡ һәм сик,
Унда баландар баҫҡан — ҡыҙыл, ғәжәйеп ожмах.
БРИДЖ
Тағы бер боронғо хикәйәт йөрөй йорт-ерҙә:
Ҡыҙ бер егетте яратҡан, ә ул — урмандарҙа.
Тимерсене осратҡан, ул ҡарамаған,
Ҡыҙ йөрәге янған, уттағы бур кеүек.
Уйлаған: әйҙә, янһын был ҡара урман,
Ҡайҙа йөрөй, осрашмай, күккәсә
Күтәргән ул хыялдарында, тик күрмәй ул…
Ә балан шул хәсрәттәрҙә булған, төш кеүек.
Тимерсе килгән көлөмгә, ә урында — бер ботаҡ,
Баланлы, емешле, таҙа, яман ирендәрһеҙ.
Ә ботаҡ аҫтында — ул, күҙ йәштә, бөтөнләй янған,
Ул аңлаған: был күҙҙәрҙә — уның бөтөн яҙы.
Эх, һуң — матурлыҡ урман менән бергә янған,
Асылыҡ ҡалған — бына шул, ҡалған әсирлек.
Әммә балан тимерсегә яратырға өйрәтеүҙе кире ҡайтарған,
Ҡартайғанда ла ул ҡарсыҡта шул ҡыҙҙы хөрмәт иткән.
Ә емештәр шул ваҡыттан асы — шул уның күҙ йәштәре,
Ул түккән, утта күҙҙәре янған саҡта.
КУЛЬМИНАЦИЯ
Шуға күрә һин илама, баланым, япраҡтарыңды төшөрмә,
Мин һинең яныңа килдем, туғаным,
Бөтөн нәмәне өҙөп ташлармын,
Нимә ауырта һәм борсой, йоҡларға бирмәй,
Миңә көс бир шул йәшәп сығырға,
Алла биргән юлды.
Миңә ҡыҙыл сәскә бир — мөхәббәт өсөн, йылылыҡ өсөн,
Ҡатыным, янымдағы, бәхетле булһын өсөн.
Балалар уның аҫтында баҡсала йүгереп йөрөһөн өсөн,
Беҙгә ҡайғы булмаһын, тамуҡта булмаһын.
Һин мине кичер, баланым, әгәр миңә насип булмаһа
Һаҡлау шул аҡ сәскәне, Алла биргән.
Асы тәмең — был тәжрибә, был беҙҙең асылыбыҙ,
Был беҙгә бирмәй яҡты тормоштан тайып китергә.
ФИНАЛ
Томан төшкән асыҡ яланға, төнгә һалҡын булыр.
Эй, ҡайғы, һин ҡайғы, асы бәләкәйем.
Беренсе ҡар алыҫ түгел, баланда турғайҙар,
Ә беҙҙең өҫтөбөҙҙә, беҙҙең өҫтөбөҙҙә
Фарғаналар ғына илай.
Ҡыҙыл балан…
Асы балан…
Тормош үҙе кеүек —
Һәм ауыртыу, һәм яҡтылыҡ,
Һәм беҙҙә булған бөтә нәмә.
АУТРО
Балан…
Балансығым…
Ҡыҙыл…
Асы…
Мөхәббәт…
Айырылыш…
Хәтер…
Яҡтылыҡ…
Һәм мин…
Һәм һин…
Һәм бөтәһе…
Кем көтә…
Ҡасан балан…
Яңынан…
Сәскә атыр…
