Әй, туйҙар булды, әй, туйҙар!
Ҡәйнә кейәү менән полька бейенә!
Ҡәйнә ҡоҙағый менән ҡосаҡлашып китте,
Ә кәләш кейәүен һаҡлап ҡала алманы!
**(Куплет 1)**
Бөтә яҡтан туғандар йыйылды,
Самогон беште, һөйәктәр ҡыҙарып беште.
Ҡайны кәзәлә килде, ҡайнатам — һеперткелә,
Олатай таяҡта имгәнеп килде, өләсәй — кәзә менән!
Барыһы ла: «Асы!» — тип ҡысҡыра, әммә эсеү инде мөмкин түгел,
Мин кейәүгә салатҡа ҡойҙом, кәләшкә — бушлыҡҡа.
Ә Зина инәй Өфөнән бер силәк тоҙлама алып килгән,
Әйтә: «Туйҙа иң мөһиме — күберәк аш булһын!»
Петя ағай Һамарҙан үҙенең баянын һөйрәп килтергән,
Шул тиклем уйнаны, күршеләрҙең түбәһе ҡолаған.
Ә гармунсыбыҙ Вова — ул йығылғансы уйнай,
Уға ҡунаҡтар ҡоялар, Алла өсөн, шаттар.
**(Ҡушымта)**
Әй, туй, туй, һин уйна, туған!
Һауыт-һаба ватыла, өләсәй бейей, үҙем дә белмәйем,
Иртәгә диванға нисек барып етермен,
Әгәр араҡы ҡаймаҡтан да яҡшыраҡ булһа!
Әй, туй, туй, асы-татлы-иҫерек,
Кемдер үбешергә үрмәләй, кемдер — талашырға әҙер.
Тик йәштәр генә тыныс ҡына мөйөштә ултыра,
Уларға шулай яҡшы, уларға шулай, уларға шулай!
**(Куплет 2)**
Конкурстар башланды — унан да насар юҡ:
Ҡәйнәне кейәү менән бейергә мәжбүр итәләр, ҡыуып сығаралар.
Ә ҡәйнә — уф, йөҙ кило саҡырыуға,
Кейәүҙең аяғын баҫты, ул ҡысҡыра һәләк булып:
«Ҡарауыл! Ҡотҡарығыҙ! Ярҙам итегеҙ!»
Ә ҡәйнә: «Кейәүкәй, һин әле түҙ, әрәм булма, ыңғырашма,
Беҙ хәҙер утлы бейеү бейейбеҙ!»
Артынан тамада ҡысҡыра: «Ә хәҙер, ҡунаҡтар, йыйынтыҡ!
Кем бейемәй — уға штраф, ихатаға һум алып килегеҙ!»
Барыһы ваҡ аҡса ташлай, кемдер йөҙөн килтерҙе инде,
Ә өләсәй менән олатай бейей башланы — бына көлкө!
Улар ҡартлығын һелкеттеләр, күҙҙән осҡондар оса,
Олатай ҡысҡыра: «Мин хәҙер ҙә әҙер, Кавказға ла барырға!»
**(Күпер)**
Ә мөйөштә Коля ағай инде кемдер менән араҡы эсә,
Әйтә: «Мин бында шаһит, кем эсмәй — ул булмай».
Тик ул инде хәтерләмәй, кем кейәү, кем кәләш,
Уның өсөн хәҙер иң мөһиме — рюмкала урын булһын.
Ҡоҙа ҡоҙағый ҡолағына шыбырлай: «Ҡара әле, ниндәй киҫәк!»
Ә ҡоҙағый уға: «Ҡалс, һин инде бер генә түгел».
Ҡоҙа ҡоҙағыйға ҡоя, ҡоҙағый ҡоҙаға күҙ ҡыҫа,
Ә ҡоҙа уйлай: «Хәҙер ул миңә нимәлер вәғәҙә итә».
**(Кульминация)**
Ҡунаҡтар баҫҡысҡа сыҡты, барыһы бер юлы тәмәке тарта,
Кемдер унда инде йоҡлап киткән, таҙға тығылған.
Кемдер йырҙарҙы һуҙа «миләш дуҫы» тураһында,
Кемдер үҙ портфелен эҙләй, ә мөгөҙ генә тапҡан.
Кәләш туфлиһын юғалтҡан, кейәү — үҙ билбауын,
Шаһит урман эйәһе менән бейей, шаһит ҡыҙы — уның менән урманға.
Ә өләсәй менән олатай ҡосаҡлашып баҫҡыста ултыра,
Йәшлектәрен иҫкә төшөрәләр, күҙ йәштәре йөҙҙәрендә.
Улар ҡысҡыра: «Әх, йәштәр, бейергә белмәй!
Беҙ үҙ ваҡытыбыҙҙа өс тәүлек бейей белдек
Туҡтауһыҙ, йоҡоһоҙ, ашауһыҙ һәм араҡыһыҙ,
Тик саф энтузиазмда һәм эске энергияла!»
**(Финал)**
Иртәгә торам — башым ярыла, иҫке төпәк кеүек,
Кем мин, ҡайҙа мин, кемдең туйы, был ниндәй көн?
Янымда кемдер салатта йоҡлай, кемдер өҫтәл аҫтында,
Туй уңышлы булды, дуҫтар, беҙ хәҙер йырлап бөтөрәбеҙ.
Йәштәргә теләйбеҙ бәхет, мөхәббәт һәм түҙемлек,
Белмәһендәр ҡайғы, бәлә-ҡаза һәм күңелһеҙлек.
Ә ҡунаҡтарға — иҫтә ҡалһын, нисек бейей беләбеҙ,
Һәм уларҙың юбилейына барыбыҙҙы ла йылытырбыҙ!
**(Аутро)**
Әй, туй…
Уйын…
Туғандар…
Күршеләр…
Ҡәйнә менән кейәү…
Ҡоҙа менән ҡоҙағый…
Барыһы ла йыйылған…
Барыһы ла иҫерек…
Барыһы ла бәхетле…
Асы!
