Куплет:
Хәтерлисеңме яшь чакларны,
Йөрәкләрнең ярсып типкәнен?
Авыл урамнарын,
Бергәләп үткәне?
Кулга-кул тотынып,
Күзләргә карашып.
Җәйге кич тынлыгын,
Сердәш итеп, бергә адашып.
Кушымта:
Авыл урамнарын узып киттек без синең белән,
Гармун тавышлары күңелне җилкеттеләр.
Йолдызлар сибелгән зәңгәр күк астында,
Иң бәхетле идек без дөньяда!
Куплет:
Чишмә буенда су алган чакта,
мине көтә идең.
"Озаклама, бәгърем," дигән кебек,
Ерактан карап тора идең.
Урамда көйләр агыла,
Безнең яшьлек шунда кайнады.
Һәрбер кич, һәрбер таң синең яныңда
Яңа бәхет булып уянды.
Кушымта:
Авыл урамнарын узып киттек без синең белән,
Гармун тавышлары күңелне җилкеттеләр.
Йолдызлар сибелгән зәңгәр күк астында,
Иң бәхетле идек без дөньяда!
Бридж:
Еллар үтте, юллар безне аерды,
Һәркем китте үзенең ягына.
Тик күңелем һаман сине сагынып,
Кайта яшлекнең шул язына.