Кап-кап-кап — бәхет тамчысы,
Оч-оч-оч — син, бәхет түгел!
Кап-кап-кап — ә миңа эчемә,
Оч-оч-оч — үзең белән оч!
1 куплет
Безнең абзый карт икән,
Түбәгә менгән — төшә белми.
Бәхет дигән тамчы күргән,
Аны эләктерергә белми.
Савыт белән йөгерә-йөгерә,
Бер почмактан икенчегә.
Тамчы җиргә төшә-төшә,
Абзый шул тамчыны эзли көлкегә.
Кушымта
2 куплет
Челәк алып чыкты ул,
Эченә суы салкын иде.
Ә бәхет тамчысы шул челәктә
Түгел, ә абзыйның эчендә иде.
Абзый эчкән бугай инде,
Кап-кап дигән тамчы — шул бугай.
Эчендә йөри ул тамчы,
Ә абзый аны түбәдә эзли, әй!
Кушымта
3 куплет
— Кап-кап, — ди ул, — тыңла, тамчы,
Кайда син? — дип кычкыра.
Тамчы эчтән генә: — Мин монда, — ди,
Әйдә, эч, тагын бер чынаяк икенче!
Шулпа бетте, ботка бетте,
Катык та бетте, ә абзый әле бетмәгән.
Түбәдән егылды ул бервакыт,
Ә бәхет тамчысы: — Ах, акрынрак бул, — дигән.
Кушымта
Финал
Кап… кап…
Юк, бетте су.
Тамчы да очты, ә абзый…
Абзый ята иде түбә астында,
Эчендә бер тамчы гына шатлык —
Ул да очмаган, ул калган.
Чөнки ул — эчке тамчы.
Һич очмый.
Ул эчкәндә генә…
Кап-кап-кап.
