Сукмак, сукмак — сукмак юлдары!
Бер аяк монда, бер аяк анда —
Буталдык бераз, вәт ялдары!
Сукмак, сукмак — сукмак юлдары!
Киттек, киттек — кайда юл?
Сукмак үзе — бер көлкегөл!
Тик безгә кирәкми тузга чум —
Сукмак безне эзли: кил, гум-гум!
Безнең авылда бер сукмак бар —
Кем басса, шул бер-ике-очмак табар!
Мин бастым — чокырга егылдым,
Әйтәм: «Сукмак, син нишләп болай тугылдың?»
Ул җавап бирми, гына елмая,
Тагын бер бөтереп, мине тыйбы плая!
Әй, сукмак, сукмак — син бит тамаша!
Бер аягым сазда, берсе — урман аша!
Күршем Гали йөри бу сукмакта,
Аягында бер итек, бер чабата!
Әйтәм: «Гали, нигә болай?»
Ул әйтә: «Сукмак үзе карай!
Карай, карай да мине ашлый —
Мин аңа көлеп генә башлыйм!»
Шуннан икебез дә сукмак булып киттек —
Авылдагылар: «Кайда юл?» — дип тиктек!
— Сукмак кая?
— Белмибез!
— Бергә басма?
— Булды инде, кисбит!
— Янә ул чокыр?
— Әйе, шунда!
— Әйдә, бөтерелеп тагын бер тапкыр!
Сукмак, сукмак — сукмак юлдары!
Бер аяк монда, бер аяк анда —
Буталдык бераз, вәт ялдары!
Сукмак, сукмак — сукмак юлдары!
СУК-СУК-СУК-СУК — СУКМАК!!!
ЙОЛ-ЙОЛ-ЙОЛ-ЙОЛ — ЮЛДАРЫ!!!
КЕМ БАССА — ШУЛ ТАБА…
ЧОКЫРНЫ!
