Синең сөю ялкыннары,
Әллә сеңдер гомәр җимнәр.
Мәхәббәткә елварамың,
Җибәр инде, җибәр!
Ниләр генә булды безгә?
Әйтче миңа, өй сөеклем !
Соң бик, соң шул аңлаганмы,
Сусыз чәчкәләр кибәлер.
Оныт белән яши кеше,
Ә өмет сез кеше шәүлә.
Очсын өмет ген хаксыз кеш,
Аерылмыйк без бәгърем, әйдә!
Онытылмый карашлары,
Зәңгәр күзләр — серле күзләр.
Сездән башка йөрәгемдә,
Яши көзләр, моңсу көзләр.
Язмыш безне бәйләгәндер,
Йөрәгемдә балам һәм син.
Хисмә өмет канатларым,
Үсен балам, калмыйгә тим.
Аның уйлап төлюләрем,
Йөрәгемнән кая ил тим?
Сөйгән ярым балам ташла,
Кая киттин? Кая киттин?
Бу җыр Зөһрә Миназова репертуарында бар
Добавлено Герман в Втр, 16/06/2026 - 23:58
«
»