Көннәр үтә, тырнак җанны
Төннәр кисә газапланып,
Ялгыз гомер — сүнгән күңел,
Булмас кабат ялкынланып.
Ашыкма, ялгышма — түз, бәгырь, түз,
Йөрәктә әле ташу —
Рәнҗеткән сүз!
Ачылмаган чәчәк идем,
Бөреләнгән яшел яфрак.
Авыр сүздән өшеп калдым,
Үк(е)нәм, ләкин соң, соң(ы)рак.
Ашыкма, ялгышма — түз, бәгырь, түз,
Йөрәктә әле ташу —
Рәнҗеткән сүз!
Карашыңның соңгы нурын
Көтеп алдым мин бәгырьсез.
Авыр сүзне яратканнан
Әйтелгәнне бит белмисең.
Ашыкма, ялгышма — түз, бәгырь, түз,
Йөрәктә әле ташу —
Рәнҗеткән сүз!
Бу җыр Зөлфия Минһаҗева, Чулпан Зиннәтуллина репертуарында бар
Добавлено Герман в СР, 01/07/2026 - 10:36
«
»