**(1-се куплет)**
Эй, һандуғас һайрауы
Май томанда
Йәнде ҡараңғыға тиклем тултыра!
Тынысландырмай.
Йоҡлатмай.
Ә тултыра.
Артыҡ тултыра.
Сиктән аша сыға.
Һәм был тулылыҡты ҡуяһы ер юҡ,
Йырҙан башҡа,
Уны бер кем дә ишетмәй,
Һинән һәм минән башҡа.
**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.
**(2-се куплет)**
Һәм бына — хыялдар,
Тамыр ебәргәндәр,
Күк һыҙаттарында үҫә.
Ерҙә түгел.
Көнкүрештә түгел.
«Нимә эшләргә» исемлегендә түгел.
Күктә.
Унда, ҡайҙа әүрәтәлеккә урын юҡ,
Ҡайҙа бары тик һин һәм мин
Һәм был сикһеҙ киңлек.
Һин — таңдың усындағы иртә кеүек.
Һин — минең ҡанаттарымдағы ялҡын.
Ялҡын, ул яндырмай,
Ә йылыта.
Емермәй,
Ә булдыра.
Көсөмдө кәметмәй,
Ә өҫтәй.
**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.
**(3-сө куплет)**
Мин иҫләйем,
Нисек беҙ осраштыҡ.
Күпселектә түгел.
Шаулы урамда түгел.
Әүрәтәлектә түгел.
Ә унда,
Ҡайҙа күк ер менән осраша,
Ҡайҙа ҡояш байыу алтын булып тарала,
Ҡайҙа тынлыҡ һүҙҙәрҙән ҡысҡырыраҡ һөйләй.
Һин һуҡмаҡ буйлап бара инең,
Һәм ел сәстәрең менән уйнай ине.
Һәм мин аңланым:
Был — осраҡлы түгел.
Был — шул сәғәт.
Изге һәм нәфис,
Мөхәббәт һабағындағы ысыҡ кеүек.
Тота алмайһың.
Һаҡлай алмайһың.
Тик кисерәһең,
Һулышты туҡтатып,
Ҡурҡып ҡыуып ебәреүҙән.
Ҡурҡып, был төш,
Ул өҙөләсәк
Ҡояштың беренсе нуры менән.
**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.
**(Бридж)**
Тулҡын алып китә —
«Ҡайҙа?» тип һорамай —
Бер иркәләү.
Бер ҡотороу.
Бер ҡараңғылыҡ.
Мин һиндә батам,
Иордан һыуҙарында кеүек,
Терелеү өсөн —
Һәм тағы һинең артыңдан сумырға.
Ҡурҡмайынса.
Артыма ҡарамайынса.
Шөбһәләнмәйенсә.
Сөнки һинһеҙ —
Тормош түгел,
Ә көтөү.
Ә һинең менән —
Хатта үлем ҡурҡыныс түгел.
**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.
**(Финал)**
Эй, ярты!
Һинһеҙ —
Йыр көйһөҙ кеүек.
Розаһыҙ баҡса кеүек.
Һинһеҙ йәннәт тә йәннәт түгел.
Ә мәңгелек —
Һалҡын йондоҙҙар янындағы төш кенә.
Мин ҡулыңды алам.
Мин күҙҙәреңә ҡарайым.
Һәм мин беләм:
Беҙ — осраҡлы түгел.
Беҙ — шул мәғәнә,
Уны ғүмер буйы эҙләнек.
Беҙ — шул яуап,
Уны таба алманыҡ.
Һәм беҙ бер-беребеҙҙе таптыҡ.
Был май томанда.
Был һандуғас һайрауында.
Был яҙҙың йәшел ялҡынында.
Һин — минең яҙым.
Һин — минең йырым.
Һин — минең тормошом.
Һинһеҙ — бушлыҡ.
Һинең менән — барыһы.
Һәм мин башҡа бер нәмә лә теләмәйем.
Тик һине.
Тик беҙҙе.
Тик был баҡсаны,
Был төндө,
Был һайрауҙы,
Ул йөрәктәребеҙҙә яңғырай.
Мәңгегә.
